Izložba slika Gorana Milinkovića 15.03.2019
Blog Klikova: 1343

Izložba akademskog slikara Gorana Milinkovića 15.03.2019 Tuzla

 

ŽIVOTOPIS

 
Goran Milinković

Rođen je 1962. godine u Mostaru. Nakon diplomiranja na Građevinskom fakultetu u Mostaru godine 1987. aktivnije se počinje baviti slikarstvom. Galerijskim radom se bavi preko dvadeset godina u galeriji „Michelangelo“ u Mostaru. Pored pet samostalnih izložbi sudionik je velikog broja skupnih izložbi, domaćih i međunarodnih likovnih kolonija, također i dobrotvornih aukcija slika. Nakon završenog prvog ciklusa Bolonjskog procesa studija Fakulteta likovnih umjetnosti odsjek slikarstvo u Mostaru 2011. godine u klasi redovnog profesora Nusreta Pašića i stjecanja zvanja profesora likovnih umjetnosti, upisuje magistarski diplomski studij. U sklopu galerije „Michelangelo“ vodi tečaj crtanja i slikanja od 2008. godine. Dobitnik je Rektorove nagrade – Brončana plaketa Univerziteta za ostvareni uspjeh prilikom studiranja. Diplomira 2016. godine na magistarskom radu sa temom „Poredak i struktura kolorističkih formi i njihova zavisna relacija“ u drugom ciklusu studija-master na Nastavničkom fakultetu likovnih umjetnosti modul slikarstvo u Mostaru pod mentorstvom redovnog profesora Mirsada Begovića. Član je udruženja ULUBiH-a.

 

Samosvojne nizanke

A tu gotovo i nema nepoznanica i makar je svaka slika svoj i unikatna, jedinstvena i neponovljiva u smislu reproduciranja, nizanka Gorana Milinkovića ima svoj potpis i bez signature iz ugla slike. Ona se kompozicijski bavi stablom i crtačkom rešetkom simulirajući prirodu tkanja, neočekivano i nepredvidljivo. Krošnja što puca jedrinom traži komplement u zemlji koja brižno čuva vlagu i svježinu, da se sve ne užga, uvene. Bijelo se ovdje javlja fragmentarno, tek kao razdjelnica zemlji i vegetaciji, uvijek u formi suhozida ili vlake što tvore slojeve piramida, brežuljaka. Crtačka se rešetka, skica za dobar početak, bavi izdancima, granama, mladicama što se viju i broje godišća… Milinković koji ne može omanuti, reklo bi znalački gomila i ispunjava prostor platna istim potezima kista strukturom, koju je poželjno sabrati iz daljega. Tada se raster spoji u sliku , vjerodostojnu i makar je i puno toga svedeno na simbol, gustoća istih simulira stvarnost i tvarnost. Milinkovićevi maslinici prizori su dostojni originala, uvjerljivi nadasve, jer iz njih nije ništa izostavljeno, ništa ne manjka i sve je posloženo kako treba kao u zbilji. Oku umilno i odmarajuće, bez obzira na šarenilo i kitnjasti predložak koji samo može priroda pomiriti, amortizirati.
Milinković nije poput većine slikara okrenuta nastojanju da s motrišta, proplanka, iz pejzaža izbaci ono manje vrijedno, a da se suština sačuva. On je našao načina da i bez patetičnih i banaliziranih detaljiziranja udovolji realizmu.
                                                                                                                                                                                             
                                     Igor Brešan

               

Štampa